Pier is een van de beste vrienden van Koekie, onze 12-jarige pleegzoon. Het is een even merkwaardige als ontroerende band die deze twee hebben. Pier is de 80 al ruim gepasseerd en woont in een kamer in een verzorgingstehuis. Pier was ooit een geweldige psychiater, maar zijn verstandelijke vermogens laten hem de laatste jaren nogal in de steek. Zet Koekie en Pier samen en het zijn twee kinderen: vrolijk en ondeugend.
En dan heeft Heron ineens een week ‘junivakantie’. Die had ik totaal niet zien aankomen. De overgang van zijn oude school naar de Leonardo is begin dit jaar zo snel gegaan, dat ik me nu pas realiseer dat we nooit een jaarkalender hebben gehad. In mijn agenda staan nog de vrije dagen van zijn oude school. En die heeft in juni niet een hele week vakantie.
Yaël drinkt altijd Albert Heijn-vruchtenmix. Ze drinkt vrijwel alleen maar Albert Heijn-vruchtenmix. Tussen de middag drinkt ze een bekertje melk en sinds kort drinkt ze bij het ontbijt een half bekertje thee, maar verder alleen maar Albert Heijn-vruchtenmix. Elke zaterdag koop ik drie flessen en als we een weekje weggaan, gaan er vier flessen mee in de koffer, verpakt in handdoeken.
Het was een doorbraak voor Koekie, onze 12-jarige pleegzoon. In opgewonden staat meldde hij mijn vrouw: ‘Ik heb haar op mijn piemel!’ Later had hij het over ‘balhaar’, een woord dat hij in een rap had gehoord. Toen mijn vrouw het vertelde, moest ik denken aan een paar jaar geleden toen hij vanuit het bad mij opriep als getuige. ‘Frans, ik heb een injectie!’ Waarmee hij erectie bedoelde. Dat was een groot moment in zijn leven. Maar dit leek een nog grotere stap, een definitief afscheid van zijn kindertijd.
Komt dat nog voor, de gewone jaarlijkse kermis met een nog nooit vertoonde niet verwachte attractie? Ja. Was zeker belachelijk duur? Nee.
Heron neemt soms vriendjes mee van de Leonardoschool. Ze hebben allemaal de diagnose hoogbegaafd gekregen. En vaak merk je dat.
Ik ben erachter gekomen dat stiefmoederen voor mij uiteindelijk makkelijker is dan moeder zijn. Vlekkelozer. Laat me dat uitleggen.
Het was een engelachtige peuter, met lichtblond haar. Een schattig jongetje om te zien. Ik zal een jaar of 18, 19 geweest zijn en ik werkte bij wijze van vakantiebaantje in de gezinsverzorging. Die week moest ik elke dag naar het gezin met het gehandicapte jongetje. Hij zal een jaar of 3 geweest zijn en hij had een zeldzaam syndroom waarvan ik de naam vergeten ben.
Mijn vrouw ging vorige week met een paar klassen van de school van Koekie, onze 12-jarige pleegzoon, naar Artis. Tijdens die dag brak een van de kinderen zijn arm. Dat was, voor zover ik begreep, niet haar schuld.
Het begon allemaal met Abe Lenstra. Ja, ik leg hem uit.
Abe = Cruijff x Van Hanegem + 10% Overmars. En de -stra van Kick Wilstra.