‘Wat ben jij toch een kletsmajoor,’ zei ik tegen onze 8-jarige pleegzoon, terwijl hij met een tandenborstel in zijn hand stond, maar vergat zijn tanden te poetsen omdat hij het te druk had met praten. Het was weer zo’n avond geweest waarop zijn mond niet stil had gestaan.
‘En jij bent de slechtste pleegvader die ik ooit gehad heb,’ zei Koekie. Het kwam er serieus en welgemeend uit. Mijn vrouw en ik moesten vreselijk lachen toen hij dat zei.
‘Wolla, die blok is niet barki!’ ‘Yeah bro, maar die pokko is lauw.’ Wie dit verstaat, mag het zeggen. Ik niet. Dat is gek, want ik moet zo langzamerhand gepokt en gemazeld zijn in straattaal, na drie jaar praktijkles thuis. Mijn zoons spreken bijna geen normaal tattalands meer. Elke dag leer ik wel weer wat bij. Onmin lauw!
‘Wolla, die blok is niet barki!’ ‘Yeah bro, maar die pokko is lauw.’ Wie dit verstaat, mag het zeggen. Ik niet. Dat is gek, want ik moet zo langzamerhand gepokt en gemazeld zijn in straattaal, na drie jaar praktijkles thuis. Mijn zoons spreken bijna geen normaal tattalands meer. Elke dag leer ik wel weer wat bij. Onmin lauw!
Op sommige scholen valt om de haverklap een waarschuwing en wordt om de haverklap gestraft. Niemand verbaast zich hierover. Het is de gewoonste zaak van de wereld. Want waarom zouden leerkrachten hun leerlingen niet mogen terechtwijzen? Een klas kan alleen goed gemanaged worden als er duidelijke afspraken zijn. Houden leerlingen zich niet aan deze afspraken, dan mag een leerkracht ze hieraan herinneren. Is een herinnering niet voldoende, dan mag een leerkracht een waarschuwing uitdelen. Werkt de waarschuwing niet, dan mag een leerkracht zijn leerlingen straffen. Desnoods ten overstaan van 29 medeleerlingen.
De dood van Milly Boele doet rare dingen met mijn hoofd. Het 12-jarige meisje uit Dordrecht dat zo van dieren hield, werd meegenomen en vermoord door een buurman die ook bij de politie werkte. Ik las dat een kinderpsycholoog adviseerde er niet nadrukkelijk over te praten met je kind. Dat waren we ook niet van plan, maar het was goed om het ook nog uit deskundige bron te horen.
Vroeger, voordat we veertig weken geleden een pleegzoon kregen, had ik de zaak Milly waarschijnlijk als droevige kennisgeving aangenomen. Nu betrek ik het opeens op onze 8-jarige Koekie.
Bron: ANP - Robert Vos
Gerrit Zalm was niet alleen een slechte bankbestuurder, hij was ook een heel slechte minister van Financiën. Hij gaf met belastingverlagingen nog eens extra gas toen de economie al bijna over haar toeren raakte, en moest daarom later extra bezuinigen, waardoor vervolgens de recessie dieper werd dan noodzakelijk.
We moeten een onderzoek doen voor maatschappijleer. Je mag helemaal zelf bedenken wát je precies gaat onderzoeken; het enige doel van dit project is dat je je interviewtechnieken een beetje ontwikkelt en dat je leert samenwerken.
Het is de bedoeling dat je – met je groepje – een bepaald onderwerp bedenkt waarover je meer wilt weten. Vervolgens bedenk je een paar vragen over dit onderwerp die je dan op straat aan onschuldige voorbijgangers gaat stellen. Uiteindelijk presenteer je je resultaten in een grafiek of tabel met bijpassende plaatjes en een inleidend praatje.
‘Het eerste half jaar hoef je nog niet op te voeden.’ Deze woorden van de consultatiebureau-arts stelden me veertien jaar geleden enorm gerust. Als beginnend ouder ben je een onzekere opvoedamateur en schraap je overal en nergens de benodigde informatie vandaan. Door deze arts liet ik mijn zoontje gewoon in ons bed slapen en pakte ik hem bij de eerste huilklanken onmiddellijk op. Ik kon hem op zo’n jonge leeftijd toch nog niet verpesten.
Juni 2009 kregen wij onze pleegzoon. Hij was een paar maanden daarvoor 8 jaar geworden. We wisten weinig tot niks van hem. Dat leek me geen enkel probleem; zo kon je een frisse start maken. Maar ondertussen begint dat gebrek aan kennis toch een handicap te worden. Dat werd laatst wel erg duidelijk.
Een taakstraf doe je niet zomaar, daar moet je eerst wat voor doen. Daarom gaan Zoon en ik naar een intakegesprek voor de taakstraf. Daarna volgt dan nog een kennismakingsgesprek. Zo ben je al snel weer een paar uur verder. Bij de Raad voor de Kinderbescherming werkt Martijn, Zoons persoonlijke taakstrafbegeleider. Martijn  wil precies weten wanneer Zoon naar school gaat, werkt en afspraken heeft met de reclassering en de familietherapie. Hij informeert zelfs of hij misschien ook nog dwarsfluit. Martijn probeert het leuk en luchtig te houden maar Zoon kijkt hem stoïcijns aan en straalt uit dat hier te veel tijd wordt verspild.