Helaas moet Zoon binnenkort voorkomen omdat hij dronken op de scooter heeft gereden. De reclasseerder komt langs om erover te praten. Zoon heeft pech, zegt hij, normaal wordt dit met een boete afgedaan. Maar als je een voorwaardelijke straf hebt, ligt dat anders.

Zoon doet zijn verhaal op verzoek van de reclasseerder. Een standaard verhaal eigenlijk; van stappen in het weekend en meedoen met vrienden. De reclasseerder concludeert dat het een misstap was, maar geen teken dat het de verkeerde kant opgaat. Hij vindt het een incident, en besluit op de rechtszaak – waar hij ook is uitgenodigd – te rapporteren dat het goed gaat met Zoon. Een ander punt is dat de ondertoezichtstelling over een maand zou aflopen. Het is mogelijk dat de officier van justitie gaat vragen om die te verlengen. Dat vindt de reclasseerder niet nodig. Het gaat immers goed met Zoons studie, hij heeft twee baantjes waar ze erg tevreden over hem zijn en hij houdt zich aan de afspraken met ons.

Als hij weer weg is, vraag ik voorzichtig aan Zoon wat ons de laatste dagen bezighoudt. Hij ziet erg wit en wordt mager. Gebruikt hij ook wel eens iets anders dan drugs of alcohol? Daar moet Zoon om lachen. ‘Alleen hasj en wiet, iets anders doen we niet.’ Hij legt uit dat in zijn vriendengroep coke en heroïne geassocieerd worden met junkies. Daar kijken ze op neer. Hasj en wiet zijn ook al heel erg duur, als je verder gaat wordt het onbetaalbaar en is je leven naar de knoppen. Ook drank wordt niet vaak gebruikt én maar door een beperkt clubje. Een aantal van zijn vrienden is namelijk moslim. Dat weet ik toch wel? Dat die niet drinken en dus alleen maar kunnen blowen?

Zoon is gewoon moe en probeert af te vallen. Hij eet minder en traint op zijn kamer met de Fitness At Home dvd. En nee, hij heeft geen manorexia.

De volgende dag eet Zoon met ons mee en heeft hij oliebollen meegenomen als toetje. Voor alles is een eerste keer, dit heeft hij nog nooit eerder gedaan. Ik kan er echter niet te veel over zeggen. Zoon houdt niet van emotioneel gedrag. En: de beide dochters hebben er genoeg van dat gedrag dat voor hen gewoon is, bij hem wordt opgehemeld. Gewoon doen dus. Maar stiekem ben ik zeer ontroerd.

Ilse

Ilse beschrijft hoe haar zoon van 17 in aanraking komt met politie en justitie, en hoe dat verder gaat. Ilse woont samen en heeft een zoon en twee dochters.

J/M is een informatief, journalistiek maandblad met een uitgebreide website vol achtergrondinformatie voor ouders van 4- tot 16-jarigen. J/M richt zich op alle aspecten van het ouderschap. Niet belerend, maar praktisch, toegankelijk en betrokken. De redactie informeert ouders helder en deskundig over de vele beslissingen die bij het opvoeden gemaakt moeten worden.