Onder tieners steekt een nieuwe rage de kop op: dubstep en drum ’n bass. Dit zijn twee nieuwe, vergelijkbare muziekgenres, die gekenmerkt worden door een snelle, steeds duidelijker hoorbare baslijn, een hoog tempo, een melodie bestaande uit elektronische tonen en het totale ontbreken van echte instrumenten.
Bij deze muziek hoort ook een bepaalde manier van dansen, die ik zo duidelijk mogelijk zal proberen te beschrijven: men danst over het algemeen met gebogen rug en maakt op- en neerwaartse bewegingen met dan weer de linker- dan weer de rechterhand. Ondertussen doet men net alsof de linkerhand met een touwtje verbonden is aan de rechtervoet en omgekeerd. Elke keer als de linkerhand omhoog gaat, gaat de rechtervoet dus mee. Ondertussen maakt men met het hoofd bewegingen die doen denken aan een duif: de nek beweegt ritmisch van voor naar achter, in het tempo van de muziek.
Deze dansbewegingen lukken niet meer helemaal als de danser of danseres te veel drank tot zich heeft genomen. Overmatige consumptie van alcohol is dan ook niet gebruikelijk op dubstep-feesten. Het overgrote deel van de feestgangers zoekt zijn genot elders: in de pillen. Het is geen vooroordeel om te denken dat de meeste aanwezigen op een dubstep-feest stijf staan van de xtc. Ik heb de afgelopen tijd veel mensen ontmoet die fan zijn van dubstep en die vaak te vinden zijn op dat soort feesten. Ze hebben me allemaal verteld dat ze niet meer zouden weten hoe ze zich daar moesten vermaken, als ze niet in het bezit waren van hun pilletjes. En juist om die reden hebben ze me allemaal sterk afgeraden om ook pillen te gaan slikken: ‘Feesten worden daarna zó saai zonder…’
Als tiener kan het een positief effect hebben op je status als je zegt dat je van dubstep houdt. Je klasgenoten zullen er dan vanuit gaan dat je tevens vaak op dat soort feesten te vinden bent en dus een interessant uitgaansleven hebt.
Een voordeel van dubstep en drum ’n bass boven bijvoorbeeld hardrock is dat je – om jezelf een fan van dubstep te noemen – verder totaal niet in het bezit hoeft te zijn van enige achtergrondinformatie over de muziek. Niemand zal je vragen naar een bekende dubstep-artiest. Je hoeft geen grote namen te kennen. Je hoeft zelfs niet te weten welke artiesten er werden gedraaid op het laatste feest waar jij te vinden was; niemand zal verwachten dat je dat nog weet, aangezien ze ervan uitgaan dat je toen toch aan het trippen was door de xtc.
Madelief Wijdeveld (16),
Woont in Amsterdam als dochter van twee jonge ouders en grote zus van Emma (5), Hannah (8) en Roos (14). Zit in de zesde klas van het vwo en heeft dus volop ervaring met kinderen. Vindt dat ouders recht hebben op een globaal overzicht van wat hun puber uitvoert in zo¹n klaslokaal en daarbuiten.
J/M is een informatief, journalistiek maandblad met een uitgebreide website vol achtergrondinformatie voor ouders van 4- tot 16-jarigen. J/M richt zich op alle aspecten van het ouderschap. Niet belerend, maar praktisch, toegankelijk en betrokken. De redactie informeert ouders helder en deskundig over de vele beslissingen die bij het opvoeden gemaakt moeten worden.
Pingback: Wildgroei licht uit: Schoolplein DJ’s « Wildgroei