Even terug in de tijd. Ik ben 31, single en begin mijn televisie-carrière bij SBS met een reisprogramma: Vakantie tv. Als ze me na de screentest bellen om te vertellen dat ik gekozen ben, kan ik het niet geloven. Het is het begin van twee fantastische reisjaren. Iedereen die zegt dat het maken van reisprogramma’s zo leuk líjkt maar dat het ‘zo hard werken’ is, liegt. Want wat hebben we een lol tijdens die vele tripjes.
Na meer dan vijftig reizen (van Malta tot Mexico, van de Dominicaanse Republiek tot Drenthe, de vakantie-in-eigen-land aflevering) wil ik toch ook wel eens mijn ijskast vullen, mijn koffer in de berging gooien en mijn eigen vriendinnen zien. Ik vraag SBS om iets anders en krijg dat ook: Klussen en Wonen. Inderdaad, gáns anders en toch ook leuk. Daarop volgt de Verloskundigenpraktijk, Kinderrecords – nog steeds een super concept dat een remake verdient – en de laatste in deze rij: Hart van Nederland.
Als ik het zo opschrijf, realiseer ik me dat het een belangrijke periode voor mij is. Ze zeggen wel dat iedereen die met zijn gezicht op de buis is, diep in zijn hart onzeker is. Onbewust zoek je naar aandacht waarmee je die onzekerheid overschreeuwt. Ik weet dat deze vlieger voor mij inderdaad opgaat. Mensen zijn daar altijd heel verbaasd over: jij, onzeker?
Ja ik. Onzeker.
Die onzekerheid wordt groter als ik bij Hart van Nederland kom. Ik doe mijn kunstje, maar word er niet gelukkig van. Autocue, geen eigen inbreng, geen eigen grappen, ik vind het gewoon niet leuk. Waarom ik blijf? Eén reden: GELD. Ik heb een vast contract, ben alleenstaand ouder van een meisje van 4 en heb een riant salaris. Need I say more?
Om aan die ontevredenheid gehoor te geven, besluit ik naast het presenteren een coaching opleiding te volgen. Eventueel om in de toekomst anderen te coachen, maar nu vooral om over mezelf te leren. Zo leer ik onder andere waar mijn onzekerheid vandaan komt. En beter nog, ik leer hoe ik ermee om moet gaan. De kiem voor groei is gezaaid.
Ik voltooi de opleiding en presenteer op de automatische piloot verder.
Totdat mijn 4-jarige Mirre aan tafel over haar schooldag vertelt. Ze hebben mogen praten over de beroepen van hun ouders. Vol trots zegt ze dat ze haar papa genoemd heeft als bouwer van gebouwen! (Haar vader is architect.) Op de vraag of ze ook heeft verteld wat haar moeder doet, kijkt ze me een beetje leeg aan. ‘Nee, dat heb ik niet verteld, want jij bent toch alleen maar met je gezicht op de tv?’
Pijnlijk. Dit voorbeeld wil ik niet geven aan mijn dochter: met mijn gezicht op de buis en er ongelukkig mee zijn. Niet lang daarna zeg ik mijn contract op. Het is een gok, maar ik besluit financieel volledig in de wind te gaan staan. Dan maar minder geld, dan maar geen mooie kleren, dan maar veel fietsen en bye bye heerlijke vakanties naar het Caribisch gebied.
Mirre is nu 8 en vanaf dag één nieuwsgierig. Dus als ik in de lach schiet terwijl ik aan het lezen ben, vraagt ze zoals altijd waarom. ‘Ik lach omdat er een mooi stuk in de Flair staat over de eerste baby die wordt geboren dankzij MAD Company. Het stel heeft elkaar leren kennen op mijn datingsite en krijgt nu in mei een kindje.’
Ze grist het blad uit mijn handen, leest het verhaal zelf en zegt: ‘Maar mama, dan doe jij toch gewoon echt heel erg goed werk?’
Ik voel een prachtig Hart van Nederland itempje…
Mariëtte Fehmers
is 44 jaar en woont samen met haar dochter van 8 in Amsterdam. Ze is ex-presentatrice van SBS6 (Hart van NL, Verloskundigenpraktijk en Klussen en Wonen) en werkt tegenwoordig als ondernemer. Ze heeft MAD Company opgericht, een datingsite en community voor single parents. Dit is ontstaan vanuit ervaring want Mariette is nu zelf 6 jaar single mama. Haar persoonlijke ervaringen over, en de ups and downs van het alleenstaand ouderschap zal Mariette in haar blog beschrijven.