Onrust op ‘mijn’ epilepsieforum. Verzekeraar Agis vergoedt nog maar maximaal € 1,86 aan incontinentiemateriaal per dag. Incontinentiemateriaal is zorgjargon voor luiers. En een beetje Tena voor een kind dat de Kruidvat-luiers ontgroeid is, kost al gauw een euro. Bij een beschaafd verschoningsbeleid, zoals ik het maar even noem, gebruik je zo vijf, zes luiers per dag. Dus een eenvoudige rekensom leert mij dat de ouders die bij Agis verzekerd zijn, binnenkort rond de € 125 per maand moeten bijbetalen aan luiers. Iedereen schreeuwt moord en brand als de rollator, een eenmalige aanschaf van circa € 80, niet meer vergoed wordt, maar ouders van gehandicapte kinderen kunnen blijkbaar wel € 1500 per jaar aan luiers uitgeven. Blij dat Yaël niet bij Agis zit.

Nu is niets wat het lijkt in de Nederlandse zorg, omdat alles altijd nodeloos ingewikkeld is. Op zijn website zegt Agis: ‘Gaat u naar een apotheker of leverancier waarmee wij afspraken hebben gemaakt, dan betalen wij 100% van de kosten van incontinentiemateriaal. Ook hoeft u niets voor te schieten. De apotheker of leverancier declareert direct bij ons. Het (verplicht) eigen risico brengen wij achteraf bij u in rekening.’

Niets aan de hand, denkt de oppervlakkige lezer, alles wordt gewoon vergoed. Maar wat staat er verderop? Ik citeer:

Uw apotheker of leverancier nodigt u uit voor een gesprek
U bespreekt samen wat u nodig hebt, bijvoorbeeld:

• hoeveel urine u verliest.
• of u al op een andere manier behandeld bent voor uw incontinentie.
• welke medicijnen u gebruikt.

Na het gesprek bepaalt de apotheker hoeveel en van welk merk u incontinentiemateriaal krijgt.

U krijgt misschien materiaal van een ander merk
Ook kunt u minder of meer materiaal krijgen. Bevalt dit nieuwe merk of de hoeveelheid u niet? Dan bespreekt u dit met uw apotheker of leverancier. In ieder geval hebt u minimaal 1 keer per jaar een gesprek. U kunt dan zeggen of u wel of niet tevreden bent met uw incontinentiemateriaal.

Interessant. De apotheker bepaalt dus voortaan de hoeveelheid en het merk luiers. En van die hoeveelheid en van dat merk betaalt Agis dan 100 procent, met een maximum van € 1,86 per dag. Agis betaalt dus 100 procent van wat Agis vergoedt. Logische redenering, toch? Geen speld tussen te krijgen. Dat die vergoeding lang niet toereikend is voor het aantal benodigde luiers, ja, da’s alleen een beetje jammer.

Als je apotheek geen afspraken heeft met Agis, geldt trouwens hetzelfde regime. Agis vergoedt 100 procent van wat Agis vergoedt. Fijne gedachte!

Of je in aanmerking komt voor luiers, lees je in de ‘Beslisboom Incontinentie’. Beslisboom Incontinentie, het staat er echt. Vast bedacht op een communicatieafdeling. Het klinkt zo vriendelijk, Beslisboom, alsof je zelf iets in te brengen hebt. En boom klinkt dan weer groen en ecologisch en zo.

Vriendin F. is met haar gehandicapte dochter verzekerd bij Agis en besloot maar eens te bellen. Nou, een en al begrip. En nee, de klant mocht niet de dupe worden van die dagvergoeding van € 1,86. Hoe Agis dat dan voor zich zag? Tja, de apotheek moest er gewoon zien uit te komen met de leverancier, Tena.

De apotheek moet er gewoon even uitkomen met de leverancier. Weet u hoe zoiets op mijn werk heet? Een over-de-schuttinkje. Want genoeg luiers voor € 1,86, dat kan dus niet.

Vriendin F. krijgt voor haar dochter nu allerlei inlegtoestanden van inferieure kwaliteit van de apotheek, ‘om eens te proberen of dat werkt’. Nee dus, alles loopt erlangs. Haar apotheek klaagt intussen ook over de maatregel van Agis.

Hoe dit afloopt? Het ziet ernaar uit dat de gehandicapten weer teruggaan naar de tijd dat er een groot verschil in kwaliteit was tussen babyluiers en grote luiers. Van oudere collega-moeders hoor ik verhalen over luiers die spontaan verbrokkelden bij het kleinste plasje en over niet te bestrijden luieruitslag omdat die oude luiers niet goed absorbeerden. Ik vind dit, zonder overdrijving, een stap terug in beschaving.

Ik denk dat iedereen in Nederland ervan doordrongen is dat de zorgkosten te snel stijgen. En dat de eigen bijdrages zullen en ook moeten stijgen. Ik ben ervan overtuigd dat ook bescheiden eigen bijdrages een remmend effect hebben op de zorgconsumptie. En dat het ook niet erg is de zorg te begrenzen. Maar € 125 per maand is gewoon te dol. Agis zou bijvoorbeeld ook kunnen zeggen: wij vergoeden vijf kwalitatief uitstekende luiers per dag, en als u meer wilt gebruiken, moet u dat zelf betalen. Vijf is een beschavingsminimum. Echt, ik spreek uit ervaring.

Sanne Kloosterboer
Sanne Kloosterboer (38) is de moeder van Yaël (7). Yaël is verstandelijk gehandicapt, autistisch en heeft epilepsie. Sanne woont met man en kind in Amsterdam en werkt bij een krant.

J/M is een informatief, journalistiek maandblad met een uitgebreide website vol achtergrondinformatie voor ouders van 4- tot 16-jarigen. J/M richt zich op alle aspecten van het ouderschap. Niet belerend, maar praktisch, toegankelijk en betrokken. De redactie informeert ouders helder en deskundig over de vele beslissingen die bij het opvoeden gemaakt moeten worden.