Ik ben heel trots om gasthoofdredacteur van J/M voor Ouders te zijn, omdat ik er al jaren op geabonneerd ben. Maar ik moet ook iets bekennen: soms zinkt de moed me bij het lezen in de schoenen. Dan wil ik bijvoorbeeld weten hoe lang een 13-jarige op de computer mag als hij er ook zijn huiswerk op maakt – ik noem maar even iets – maar dat staat nooit in het nummer dat ik op dat moment in mijn handen heb.
Soms word je door een goed doel onmiddellijk geraakt. Bij mij gebeurde dat in een achterafzaaltje in New York. Kinderen uit Hell’s Kitchen – een wijk die zijn naam eer aandoet – schreven toneelstukken en voerden die samen met professionele toneelspelers van Broadway op. Ontroerend toneel, terwijl ik bij Halina Reijn zelden een brok in de keel krijg.
Julius Jaspers, de strenge kok van het tv-programma Topchef, heeft een dochter die… geen vis lust. ‘Ik zeg niet dat ze niet van vis houdt, want het schaap heeft geen idee,’ vertelt hij verontwaardigd in het aprilnummer van J/M (vandaag in de winkel). ‘Ze éét het niet. Rijst: vindt ze vies. Rijst? Dat smaakt nergens naar!’
Ontslag en een scheiding, meer is er vaak niet voor nodig om toe te treden tot de Nederlandse onderklasse. De WW is maar tijdelijk en als je ex-partner zijn alimentatie niet meer kan betalen, sta je al snel in de rij bij de Voedsel bank.
‘Zo, nu gaat het echt beginnen. Het speelkwartier is over.’ Zo begon de leerkracht van mijn zoon de ouderavond in groep 7. Als wij ouders al niet zenuwachtig waren, dan werden we het acuut. Ergens in het op een na laatste schooljaar slaat op bijna alle scholen de Cito-stress toe. Want de gevreesde citotoetsen komen eraan en die testen bepalen volgens veel ouders de toekomstige carrières van hun kinderen.
De crisis heeft inmiddels onze slaapkamers bereikt, zo blijkt uit cijfers van het CBS. Het aantal geboorten is voor het eerst sinds tijden sterk gedaald. We stellen dus niet alleen de aankoop van auto’s en keukenapparatuur uit, maar ook het krijgen van (steeds duurder wordende) kinderen.
Gelukkig kon Science Center NEMO de drukte goed aan, want er waren 22 september wel heel veel J/M-lezers en sitebezoekers op ons 15-jarig jubileumfeest. Voor ons als redactie was het erg inspirerend om duizenden ouders met hun kinderen te zien.
Dit blog schreef ik enkele maanden geleden op verzoek van de opiniesite www.joop.nl. Op dinsdag 25 september interview ik schrijfster Pamela Druckerman tijdens de boekpresentatie van de vertaling van haar boek. Aanvang: 13.00 uur, Spui 25 in Amsterdam, toegang gratis, wel aanmelden op www.spui25.nl
Tot voor kort kon ik me er met een grapje vanaf maken als een van mijn kinderen boos was. Eén flauwe opmerking en de mondhoeken gingen alweer ietsje omhoog. De eerste horde was genomen. Een stompje tegen de schouder, een stevige knuffel en het was alweer goed. Nu blijft de blik van mijn boze kroost strak en moet ik een andere list verzinnen.
‘We hebben al twaalf jaar vakantie.’ Het gezin op de cover van het extra dikke zomernummer (vanaf vandaag in de winkel) reist met twee huifkarren door Frankrijk en Spanje. Nergens staan ze langer dan drie dagen. Geen vaste banen, geen school, geen stress. Ideaal? Voor hen meestal wel. Maar als de zon een tijdje niet schijnt, hebben ze geen licht, geen iPad, geen muziek. Als de vader geen fotografie-opdrachten heeft, is er weinig geld.